10 Beste Italiaanse Liedjes Aller Tijden

Deze monumentale klassieke crossover-ballade van Andrea Bocelli werd in 1996 in duet met Sarah Brightman ('Time to Say Goodbye') een van de bestverkochte singles in de Europese muziekgeschiedenis. Het nummer toont Bocelli's fenomenale vocale beheersing en emotionele zeggingskracht.

Modugno won hiermee Sanremo en behaalde de derde plaats op het Eurovisie Songfestival, waarna het nummer de wereld veroverde. Het won de allereerste Grammy Award voor Song of the Year en Record of the Year in de geschiedenis.

Gecomponeerd door Paolo Conte bezingt Celentano met zijn karakteristieke nonchalance een lome, eenzame zomermiddag in de stad terwijl zijn geliefde aan zee is. Het nummer geldt als een van de meest geliefde volksliederen van het moderne Italië.

De achttienjarige Laura Pausini brak nationaal en internationaal door toen ze met dit hartverscheurende nummer over jeugdliefde Marco het Sanremo-festival won. Het betekende de start van een wereldwijde carrière met meerdere Grammy Awards.

Met zijn kenmerkende nasale stemgeluid zingt Ramazzotti in deze krachtige ballade over vrede, menselijkheid en hoop voor hen die in stilte lijden. Het nummer vestigde zijn status als de grootste Italiaanse popster van de jaren negentig.

Gepresenteerd op het Sanremo-festival van 1981 groeide deze vrolijke italo-poptrack uit tot een ongekende meezinger in heel Europa. Het nummer kende decennia later een gigantische heropleving dankzij virale video's en stadionsongs.

Zucchero 'Sugar' Fornaciari bracht met zijn rauwe, bluesy stemgeluid een unieke noot in de Italiaanse popmuziek. De latere tweetalige heropname met Paul Young werd een gigantische nummer 1-hit door heel Europa.

Geschreven in het Grand Hotel Excelsior Vittoria in Sorrento waar de legendarische operatenor Enrico Caruso zijn laatste dagen doorbracht. Deze emotionele ballade over liefde en vergankelijkheid werd wereldwijd miljoenen malen verkocht en gecoverd door grootheden als Luciano Pavarotti.

Met de beroemde openingszin 'Lasciatemi cantare con la chitarra in mano' zette Toto Cutugno een muzikaal monument neer voor de gewone Italiaan en zijn gewoontes. Het nummer werd een wereldwijd symbool voor de Italiaanse identiteit.

Met deze meeslepende liefdesverklaring won Umberto Tozzi het Festivalbar-concours van 1977 en domineerde hij maandenlang de Europese hitlijsten. De dramatische opbouw en herkenbare zanglijnen maakten het een blijvende klassieker.